رفتی   و   پژمرد  بی تو   نوبهار زندگی

بالهایم  را  نگاهت  چید  وقتی  قهر  کرد

مرغ  عشقم مرد در کنج حصار زندگی

از  کتاب  عمر من  فصل بهار افتاده است

نیست  فصلی جز زمستان یادگار زندگی

زندگی   پای   رهایی    مرا  زنجیر  کرد

نشعگی  هم  عالمی  دارد  نصیب  من نشد

زود با حکمت تک دل را ربودی بعد از آن

 باختم  بی حکم  عشقت  در قمار زندگی

عاشقی حکمش قصاص است و ندارد بخششی

 پایه ام  با  پای  خود   تا پای دار زندگی

اشک می ریزم اگر دست خودم این بار نیست

زخم  کرده چشم من را نیش خار زندگی

مثل  ناز  قاصدک  رقصیدی  و  رفتی   کجا

 با  تو  هستم ای همه دار و ندار زندگی

مانده  داغت  در   دل   خون   "چکاد"  بینوا